Posts Tagged ‘Petra’

Werk en prive

Monday, May 11th, 2009

Werk en prive lopen soms naadloos in elkaar over, soms rollebollen ze door elkaar heen. Helemaal wanneer je je befairy7_shirley_barber.voorbeelddrijf aan huis hebt en je zoon van 9 zich zowel boven (prive) als beneden (werk) thuisvoelt. Dit keer daarom een blog over hoe dat in ons huishouden dan in zijn werk gaat:

Pim is nog aan het wisselen en er is vandaag weer een tand uitgekomen. Wat is het dan heerlijk om (ook al denk je te weten wieer iets onder je kussen legt) een beetje te willen blijven geloven in de tandenfee ;-) . Om het te bewijzen dat ze wel/niet bestaat schrijf je haar dan gewoon een brief. Maar…. je kunt dan natuurlijk ook een bericht terug verwachten. En dat gebeurde per e-mail: (more…)

East meets West

Sunday, May 10th, 2009

zeelandia.voorbeeldAfgelopen weekend was ik weer even ‘kok’ op het schip van vrienden Hennie en Miel:  www.zeelandia-charters.nl. Al zo’n 10 jaar vaar ik met hen mee op het Wad. Dan ben ik als “stadsje” er even helemaal uit en geniet van de rust en ruimte op het Wad.

poster-emw-2009.voorbeeldIk had het genoegen met 5 Nederlandse, 1 Vlaamse en 5 Chinese kunstenaars en hun begeleiders kennis te maken. Zij participeren allen in het kunstuitwisseling project EAST-meets-WEST (www.seamanfoundation.nl).Twee culturen die elkaar op het schip ontmoeten, elkaars taal niet spreken, maar elkaar vinden in de kunst. Ook aan boord namelijk verwekt ieder zijn/haar indrukken en vertrouwt die toe aan het doek. Het ruim wisselde van leefruimte tot atelier en galerie. (more…)

2009

Tuesday, January 6th, 2009

Aan al onze relaties, persoonlijk en zakelijk, een heel gezellig, gelukkig en vooral gezond 2009 toegewenst!

matroesjkas_400

Een matroesjka (ook wel baboesjka genoemd) is een beschilderd poppetje van hout, dat enkele malen opnieuw een kleinere versie ervan bevat. Matroesjka’s komen oorspronkelijk uit Rusland. De naam “matroesjka” is afkomstig van het Russische woord matrjosjka (матрёшка), dat het koosnaampje is van Matrjona, een boerinnennaam.

Het staat in dit geval dus zowel zakelijk als persoonlijk voor groei…, maar ook voor genieten van wat je allemaal ‘in huis’ hebt (zakelijk), maar ook persoonlijk: de kracht die in jezelf schuilt!

Ik spijbel…

Friday, August 22nd, 2008

uitstellen.voorbeeld

Ik spijbel even 5 minuten en heb als excuus dat ik deze blog schrijf. We hebben een heftige deadline vandaag en daar moet nog meer dan genoeg voor gebeuren (ook door mij). Maar ik heb gewoon even behoefte aan 5 minuten ‘rust’, dus doe ik iets anders… ik schrijf.

Gek is het toch dat ook wanneer je zelf ondernemer bent het voelt alsof je even spijbelt. Ben ik (als ex-juf) te streng voor mezelf? Valt op dit gebied wel mee hoor. Voel me gewoon verantwoordelijk voor het werk dat er ligt, voor het op tijd afronden van de opdracht. Gun mezelf aan de andere kant ook heel bewust dit moment om even tot rust te komen en even niet met de stress van de deadline bezig te zijn. Een kopje thee halen en daar van genieten zou hetzelfde effect gehad hebben.

We hebben denk ik allemaal wel eens de neiging de leuke, minder belangrijke, minder dringende zaken eerst af te handelen. Maar als je daarin blijft ‘hangen’ wordt het toch weer tijd om even streng tegen jezelf te zijn en de zaken weer op te pakken.

Op www.youtube.com staat een fantastisch filmpje over “uitstellen”. Die raad ik jullie erg aan! Ga hem zelf ook nog even bekijken en dan weer braaf aan het werk. ;-) .

Klik hier voor het filmpje >>

Herman

Friday, April 25th, 2008

Bij kettingbrieven denk ik tegenwoordig alleen maar aan het doorsturen van mailtjes met informatie die mij over het algemeen weinig interesseert. Gelukkig is er ook nog gewoon een delete-toets en weet ik dat ik ze soms met de beste bedoelingen van vrienden en kennissen toegestuurd krijg. Een aantal doen me ook zeker even glimlachen, zoals deze doorgestuurde foto van een vriendin/klant die me een fijne vakantie toewenst:

bijnavakantie

Aan dergelijke mailtjes zal ik me dus niet snel ergeren. Dat is wat anders met de grote hoeveelheid spam die verstuurd wordt. More...Afgelopen week was er weer zo’n golf die zelfs door ons spamfilter heen wist te dringen voor een paar dagen. Een klant (met een e-mailadres bij een andere provider) die 17.000 mailtjes binnenkrijgt waardoor zijn PC vastloopt… allemaal niet grappig.

spam.voorbeeldToch zit er ook wel weer een grappig verhaal achter het woord “spam”. Spam ontleent zijn naam namelijk aan een Monty Python-sketch uit 1970. Een stel Vikingen zit in een café en zingt luidkeels een lied met een zeer irritant refrein over gekookte ham in blik (’spam’ noemen de Engelsen dat). Het refrein dat tot vervelens toe herhaald wordt, leidt tot irritatie bij de overige cafébezoekers, die amper nog een normaal gesprek met elkaar kunnen voeren. Hedendaagse internetters kennen dit gevoel wanneer hun mailbox weer eens uitpuilt van de ongevraagde e-mails.

Mocht je ondanks het deleten en het spamfilter toch nog moeite hebben om door de hoeveelheid mail per dag heen te worstelen, dan vind je hier prima tips.

Weer even terugkomend op de kettingbrief. De online Van Dale geeft de volgende betekenis:

jong.voorbeeldket·ting·brief: brief die door de geadresseerde enige malen moet worden overgeschreven en dan verder gezonden, zodat het oorspronkelijke exemplaar zich explosief vermenigvuldigt.

Als kind heb ik er inderdaad menigeen met de hand overgeschreven, maar ik wacht nog steeds op de ansichtkaartjes die me dan teruggestuurd zouden worden…

Tot mijn grote verrassing heb ik gister wel een hele leuke variant van de kettingbrief in ontvangst mogen nemen:

HERMAN

“Herman is een vriendschapskoek die niet te koop is, maar alleen gegeven kan worden. Herman groeit langzaam maar zeker, via een natuurlijk gistingsproces en het duurt tien dagen voor je hem kan eten.”

Aldus de tekst op het bijgeleverde briefje.

herman.voorbeeldHerman heb ik gekregen van een vriendin en mag ik over 10 dagen dus ook weer weggeven. De kinderen roeren nu om de beurt 2-3 keer per dag in de kom en zijn erg benieuwd naar het resultaat. Herman gaat een paar dagen mee naar Denemarken in de mei-vakantie. Natuurlijk zouden we ons personeel ook voor Herman kunnen laten zorgen (net als voor de katten), maar Herman mee op reis is natuurlijk veel leuker.

Mocht je Herman nu niet van me krijgen en zelf een Herman willen starten klik hier dan voor het recept. En het internet zou het internet ook niet zijn wanneer er op het bakrecept na 10 dagen geen varianten zouden bestaan.

Ik laat jullie binnenkort weten hoe Herman heeft gesmaakt!

Interview LA Times (USA)

Saturday, August 4th, 2007

In mijn vrije tijd besteed ik vele uren aan mijn nieuwe hobby: www.geni.com. We hebben in dit programma de grootste genealogische familieboom ter wereld opgebouwd (al meer dan 17.000) en dat was reden voor journalist David Sarno om mij te interviewen voor een artikel dat vandaag gepubliceerd is. De LA Times is de 4e krant van Amerika. Heb David meer dan eens gesproken via Skype. Ideale manier om met elkaar te communiceren en een stuk goedkoper dan per telefoon!

Klik hier voor het artikel >>

Of lees het artikel hier in de weblog.More...

Fertilizing the family tree on Geni.com
Plant your pedigree and watch it grow by building a bridge to thousands of relatives.
By David Sarno, Los Angeles Times Staff Writer
August 5, 2007

Petra Spithost of the Netherlands now has 16,860 members in her online family tree. One of them is Pim, her 7-year-old son. Another is St. Arnulf of Metz, an influential 6th century Frankish bishop (and, importantly, the patron saint of brewing). And a third is the reigning queen of Holland.

If the tree speaks true, Queen Beatrix is Spithost’s great-grandfather’s third cousin’s daughter-in-law’s grandfather’s 30th great-uncle’s 28th great-granddaughter. Not exactly a close relation, sure, but can you do any better?

Spithost, a 39-year-old Web developer who lives with her husband and children in the Dutch province of Friesland, is the creator and chief custodian of the largest family tree on Geni.com. Geni is a newfangled genealogy website that launched in January and has amassed more than 500,000 registered users and a grove of family trees that contains more than 6 million names.

“We’re trying to create a family tree of the whole world,” said Geni’s chief executive David Sacks, echoing the company’s motto: Everyone’s related.

Geni’s basic mechanism is simple: To get started, you create a profile for yourself including your name, region, date of birth and a photograph — just like a profile on MySpace or Facebook. Then, beginning with your immediate family, you fill in as much of your tree as you can. Inviting relatives to join in can help provide missing links.

The service therefore depends on a kind of chain-letter dynamic, with every user ideally contributing several more contributors. At this viral clip, a tree can sprout hundreds of names in no time, fueled by nothing but the bit each person knows about his or her corner of the family.

One of Geni’s quirks is that its family trees tend to grow sideways instead of vertically. You can blame all the dead people for that: Since they don’t have e-mail addresses, the slackers can’t pull their own weight, often leaving the past shrouded in mystery . And since we living folks are better at identifying living relatives, the trees get populated with a lot of live people.

But sideways-sprouting trees are not as interesting, since more of the links end up being by marriage rather than by blood. Once you get a few marriages away from your nuclear family — that is, over to the in-laws of in-laws’ in-laws — the term “relative” becomes a relative term indeed.

That’s when you need a self-proclaimed genealogy “addict” such as Spithost to start mining the databases, county registries, online encyclopedias and memories of the elderly for the names of the forgotten. She spends up to 20 hours a week building out her mega-tree, and there’s no end in sight. Spithost, who says she relishes the endless “puzzle” of tree expansion, has personally added 9,800 names and invited 143 relatives to join the project, several of whom went on to add thousands of names.

“It’s like creating a history book of your own,” she said via instant message. “How far can you go into the past? What did your family members do for a living? How many children did they have, how many stayed alive?”

Though collaborative family tree-building is likely the way of the future, what may be unprecedented about Geni is the way it harnesses the connective power of the Web to turn the family tree into a living family network, capable of bringing together members of a lineage that has spread across time and territory.

One such world tree is run by Victor Bello, a 25-year-old systems engineer from Van Nuys. Bello is the American-born son of an Italian father and a Venezuelan mother and has large extended families in both countries as well as in the U.S. Bello’s Geni tree has 1,132 members, but he’s directly related to 400 of them.

The actress Maria Bello, he found out, is no relation. But through Geni, Bello has been able to connect with relatives half a world away, including a large contingent in his ancestral town of Vibonati, Italy. “It’s awesome — I’ve met cousins I didn’t even know I had,” he said, navigating to a profile of a striking female second cousin, Anna Maria Bello. “She even called me and we talked on the phone.”

Did the almost-strangers have anything much to discuss?

“She’s my cousin,” he said, laughing. “You talk about everything!”

The Bellos take full advantage of Geni’s multimedia and interactive features. A built-in Google Map shows clusters of colored dots wherever on Earth a Bello relative is to be found. In the “Photos” section of the site, Bellos have posted more than 50 albums of digital pictures, visible to everyone in the tree. The “Calendar” lists hundreds of birthdays and anniversaries (“I’ll never miss one again,” said Bello), and the “Discussion” forum lets relatives weigh in on pressing familial issues — such as when’s a good date for the reunion?

Geni “does everything but make coffee,” gushed Bello. A moment later, he remembered a question he had for his wife. “What’s the name of the famous singer your brother’s related to?” he yelled to her.

To be sure, from Spithost’s relationship to the queen, to Bello’s wife’s brother’s relation to the famous singer, it seems everyone has at least one notable person in their family tree. Screenwriter Jay Lavender (“The Break-Up”), 32, said by phone that he hoped to build his Geni tree up enough to settle similar family lore.

His grandmother, he said, had repeatedly told him that his great-great-great-great-grandfather Hugh Barker was an ancestor of erstwhile “The Price Is Right” host Bob, making Lavender and Barker some sort of distant cousins.

“But you never know what’s chatter and what’s true,” he said.

A moment later, Bello’s wife remembered the name: Nana Caymmi of the legendary Caymmi family of Brazilian singers and songwriters. Bello looked up Nana’s profile on the Geni tree. Yep, turned out Nana was his brother-in-law’s father-in-law’s ex-wife. Free tickets?

david.sarno@latimes.com

Digitaal leesvoer

Thursday, August 2nd, 2007

boeksonja_150.voorbeeldVoor velen van u is de vakantieperiode aangebroken. Persoonlijk hoort voor mij bij een vakantie het lezen van een goed boek. In onze vakantieweek was ik nog niet aan een boek toegekomen, maar het toeval wil dat we tijdens een zelfgemaakte speurtocht met de kinderen door Leeuwarden een zwerfboek vonden! Op de kaft stond “Ik ben een zwerfboek. Mag ik mee? Ik zal heel lief zijn!”. Het boek zelf is te volgen op www.bookcrossing.com.

Bij IT-Works wordt druk gewerkt aan leuke projecten met boeken in digitale vorm. We kennen deze vorm wel al voor folders en catalogi, maar op deze wijze kunnen bijvoorbeeld ook historische bronnen voor een breed publiek beschikbaar gesteld worden. Dezelfde techniek gebruiken we ook in een project voor de zorg, hierbij gaat het om levensboeken van senioren.

Mijn laatst gelezen boek heb ik voorgelezen aan Pim: De Gebroeders Leeuwenhart van Astrid Lindgren. Een prachtig kinderboek.More...

Verder lees ik momenteel eigenlijk weinig boeken, maar meer artikelen op het internet, weblogs van collega’s en vrienden en digitale nieuwsbrieven. Daar heb ik mijn handen al vol aan. Toch handig dat ik een paar jaar een boek over Snellezen heb gelezen. Mijn leessnelheid is nu niet heel groot (daarvoor oefen ik het te weinig), maar de langzame lezer is verdwenen. Een paar regels hanteer ik nog altijd:

  • Probeer alleen je ogen te laten lezen en ga de woorden niet verklanken (in je hoofd).
  • Ga bij het lezen niet stapjes (1 of 2 woorden) terug, maar lees door. Je hersenen hebben de tekst namelijk echt wel al gelezen.
  • Sla ’de’ en ‘het’ over. De tekst blijft (zeker voor je hersenen) ook dan nog prima te begrijpen.
  • Laat een pen of vinger ‘meelezen’ langs de regels van links naar rechts of langs de kantlijn van boven naar beneden. Dat geeft houvast.

Het laatste boek dat ik las voor mijn werk was ‘Don’t make me think’ van Steve Krug. Een sterk visueel boek met eenheel  nuchtere, logische benadering van gebruikersvriendelijkheid van websites. Op zijn eigen website is een hoofdstuk van het boek te lezen.

Tot slot een digitale boektip: bezoek eens de website van Sonja Kruit, onze grafisch ontwerpster. Zij laat op haar website een greep uit haar boeksculpturen zien.

Iemand nog een leuke boekentip voor mij?

Schoon Schip

Friday, May 25th, 2007

voc_schip_in_storm.voorbeeldSchoon Schip… dat is de titel van een artikel in het blad de Intermediair (2 maart 2007). Het artikel gaan over de luxe van een leeg bureau. Er is een punt waarop gezellige wanorde omslaat in onwerkbare chaos. Waar dat omslagpunt ligt, daarover zijn de meningen op de werkvloer sterk verdeeld is.

Herkenbaar ook voor de diversiteit in ons bedrijf. Ik lees het artikel dan ook met een glimlach op mijn gezicht en probeer te achterhalen bij welk van de beschreven persoonlijkheidstypen ik hoor. More...Ik verkeer tussen de ordefreak en de slordervos in besluit ik. Wanneer ik het weer even op de heupen heb (en daar is het voorjaar een duidelijke periode in), dan stort ik me weer een paar uur op het sorteren van alle losse papiertjes, briefjes, flyers en andere losliggende onderdelen op, in en om mijn bureau. En inderdaad kan ik dan erg genieten van het lege bureau en geeft het me rust.

Maar tot mijn spijt houd ik het alleen meestal niet langer dan een maand vol… Een schoon schip bij mij dus dat vaart in woelige wateren, waardoor het soms tijdelijk weer mat meer chaotisch is ;-) .

Webtikkertje

Friday, December 29th, 2006

tag-nl-100Tag…. jij bent hem! Jawel, ook ik ben getikt en wel door Jan Hut. Nog niet gehoord van webtikkertje? Op de Engelstalige weblogs gaat ‘Tag you are it!’ al een paar weken de rond en ook in Nederland verspreidt het zich razendsnel. De spelregels zijn eenvoudig:

  1. Je schrijft een artikel op je weblog met 5 dingen die (bijna) niemand van je weet.
  2. Je geeft maximaal 5 nieuwe bloggers op, die jij ‘tagged’.

Er zijn ook al heel wat reacties van mensen die ‘Tag, you’re it’ maar niks vinden. Persoonlijk ben ik wel gefacineerd door de snelheid waarmee dergelijke kettingreacties op redelijk vrijwillige basis plaatsvinden. En toegegeven… de inhoud is meestal vrij verrassend. Daarom doe ik met alle plezier mee.More...

1. Wie mij 1,5 jaar geleden voor het laatst gezien heeft herkent me misschien niet zo op het eerste gezicht… ik ben sindsdien 30 kilo afgevallen.

2. Een paar keer per jaar ben ik een lang weekend kok voor ongeveer 15 gasten op de tjalk Zeelandia, het charterschip van Hennie en Miel, 2 vrienden van ons. Daarbij moet ik misschien meteen vermelden dat ik thuis nooit kook, maar dat Klaus dat voor ons gezin doet.

3. Ik heb 9 jaar voor de klas gestaan. Voornamelijk in het speciaal onderwijs. Naast leerkracht was ik ook remedial teacher en intern begeleider.

4. Ik ben gek op volksdansen en doe dat momenteel zelfs 3x per week, o.a. bij de demonstratiegroep Yduna in IJsbrechtum en wil zelf graag dansdocent worden.

5. In mijn leven ben ik al 17 keer verhuisd, waarvan ik samen met Klaus al in 9 verschillende woningen heb gewoond.

Nu nog 5 mensen zoeken die ik ken en kan tagen…. jee… wat bloggen er eigenlijk nog weinig mensen in mijn omgeving. Onze medewerkers gebruiken wel weblogs binnen het bedrijf om kennis uit te wisselen, maar die zijn niet openbaar.

Ik tik:

  • Nina Spithost, schoonzus en werkzaam op de CHN
  • Johan Sieswerda, statenlid / fractievoorzitter D66 Fryslân (en klant)
  • Klaas-Wybo van der Hoek, vice-voorzitter CvB CHN (CHN is klant van ons. Veel van zijn collega’s kennen we daarom, maar Klaas-Wybo heb ik zelf nog niet persoonlijk ontmoet. Wordt tijd voor een ‘echte’ kennismaking)
  • Gerrit Visser, is aan Frieske Fiersichten verbonden als weblogger. Hij houdt u de komende tijd op de hoogte over innovaties in het thema economie & zorg.
  • Timo Vos, was vorig jaar stagiair bij ons en studeert momenteel af aan CMD (NHL)