Het is warm
Friday, August 1st, 2008
Het is warm. En daar willen we natuurlijk beslist niet over klagen, zo in de vakantieperiode. Wanneer je aan het werk bent in een pand van 1905 is het alleen niet altijd even comfortabel wanneer het zo warm is.
Natuurlijk beginnen we ons dagelijkse bakje koffie uit de Café Bar 832 in de tuin van het pand. Sinds vorige week hebben we die ook voorzien van een parasol voor de broodnodige schaduw. Eenmaal binnen weer aan het werk worden de eerste maatregelen tegen de warmte al getroffen: limonade uit de vriezer (tip: niet te lang laten zitten, dan krijg je de dop er niet meer af), ijsklontjes, koelbox-vrieselementen in een theedoek, waaiers en zo nu en dan een waterijsje. Toegegeven… zo eind van de middag lonkt het koude bier uit de koelkast ook! 
Eergister werd het Klaus teveel. 
Hij stapte in de auto, kocht een airconditioner (Energielabel A) en heeft hem dezelfde avond nog geïnstalleerd. De buren hadden weinig vertrouwen in zijn knutselvaardigheden, maar eerlijk is eerlijk… dat wat hij in het hoofd had is het ook geworden en de airco werkt! Hij is heerlijk stil, dus vandaag heb ik besloten de vrije werkplek bij de heren programmeurs te benutten. Beetje zonde om de airco in mijn eigen kantoor (“het hok”) ook te laten draaien tenslotte. En nieuwsgierig als Klaus is heeft hij er een energiemeter tussen gehangen om te zien wat hij verbruikt.
In het kader van de weddenschap Oranjewijk Groene wijk met de Gemeente Leeuwarden, waarmee we 10.000 euro voor de wijk hopen te ‘winnen’, houden we begin september voor collega-ondernemers een huiskamergesprek. De onderwerpen die aan bod komen zijn energielabels, verwarming (o.a. thermostaatvoelers) en gedrag (in combinatie met wonen/werken in 1 pand).
Denk dat ik vanmiddag met de kids maar lekker ga afkoelen bij de waterspeelplaats hier in Leeuwarden en daarna een koud biertje neem. Proost… op een warme zomer!
Kijken? Oh jee.. voel me onmiddelijk de werkende moeder die blijkbaar iets gemist heeft in de papieren briefjes communicatie met school. Bij navraag blijkt mijn lieve echtgenoot het briefje wel te hebben gezien en kunnen we nu concluderen dat we als werkende ouders ook elkaar nog wel eens iets vergeten te vertellen, ook al wonen en werken we de hele dag samen. Gedeelde smart is halve smart 
Ik heb eerlijk gezegd het sterke vermoeden dat hij later iets anders gaat doen, maar wie weet zit ook in hem ondernemers bloed. Het doet me denken aan het berichtje dat ik las in de 
grondbeginselen van ondernemen. De leerlingen runnen een eigen bedrijfje. Eigenlijk per direct meld ik me aan als ‘zakelijk begeleider’ en zoek contact met een school hier in Leeuwarden.
De maand december komt er weer aan. Gezellig… die maand staat voor mij gelijk aan ‘de feestdagen’. De wintermaanden die maken dat je (ook op kantoor) wat vaker kaarsen of waxinelichtjes aansteekt, het vieren van 
Jaren heb ik het ook nog voor elkaar gekregen om rond Sinterklaas te werken met lootjes, suprises en gedichten. De lootjes werden uiteraard digitaal getrokken: 
Wie wel eens bij ons op de zaak is geweest kent de enorme kast met zo’n 250 laatjes in onze vergaderruimte/kantine (en na 5 uur eetkamer). In december krijgen 31 laadjes een nummer en daarmee wordt de kast omgetoverd in een levensgrote adventkalender. Dit keer niet gevuld met chocolaatje, maar met allemaal kleine cadeautjes. Soms cliche (de chocoladeletter kan natuurlijk niet ontbreken), soms verrassend (en dat houden we nog even zo). De andere laadjes worden versierd met kerstversiering, zodat het zeer feestelijke kast wordt. Ik besef me nu ik dit typ dat ik dus nog een halve week heb om 31×10=310 cadeautjes te kopen! Geloof dat ik vanmiddag maar even de stad in ga!
Bij ons op kantoor hebben we altijd veel plezier. Natuurlijk werken we hard, natuurlijk zijn we serieus met de projecten bezig, maar… we hebben ook plezier. Want een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!
= glimlach
= grote grijns
= sarcastisch lachje, de P is hierbij een tong
“Wist u dat de huisslakken Sjaak en Jopie hier ’s nachts het alarm nog net niet laten afgaan (daarvoor bewegen zij zich te langzaam voort), maar dat zij nachtelijke races houden in de gang? Het slakkenspoor als bewijs achterlatend! De start en finish werd door Sonja aangegeven en door Petra gefotografeerd.”
