Petra Spithost

Schoon Schip… dat is de titel van een artikel in het blad de Intermediair (2 maart 2007). Het artikel gaan over de luxe van een leeg bureau. Er is een punt waarop gezellige wanorde omslaat in onwerkbare chaos. Waar dat omslagpunt ligt, daarover zijn de meningen op de werkvloer sterk verdeeld is.

Herkenbaar ook voor de diversiteit in ons bedrijf. Ik lees het artikel dan ook met een glimlach op mijn gezicht en probeer te achterhalen bij welk van de beschreven persoonlijkheidstypen ik hoor. Ik verkeer tussen de ordefreak en de slordervos in besluit ik. Wanneer ik het weer even op de heupen heb (en daar is het voorjaar een duidelijke periode in), dan stort ik me weer een paar uur op het sorteren van alle losse papiertjes, briefjes, flyers en andere losliggende onderdelen op, in en om mijn bureau. En inderdaad kan ik dan erg genieten van het lege bureau en geeft het me rust.

Maar tot mijn spijt houd ik het alleen meestal niet langer dan een maand vol… Een schoon schip bij mij dus dat vaart in woelige wateren, waardoor het soms tijdelijk weer mat meer chaotisch is .

Tag…. jij bent hem! Jawel, ook ik ben getikt en wel door Jan Hut. Nog niet gehoord van webtikkertje? Op de Engelstalige weblogs gaat ‘Tag you are it!’ al een paar weken de rond en ook in Nederland verspreidt het zich razendsnel. De spelregels zijn eenvoudig:

1. Je schrijft een artikel op je weblog met 5 dingen die (bijna) niemand van je weet.
2. Je geeft maximaal 5 nieuwe bloggers op, die jij ‘tagged’.

Er zijn ook al heel wat reacties van mensen die ‘Tag, you’re it’ maar niks vinden. Persoonlijk ben ik wel gefacineerd door de snelheid waarmee dergelijke kettingreacties op redelijk vrijwillige basis plaatsvinden. En toegegeven… de inhoud is meestal vrij verrassend. Daarom doe ik met alle plezier mee.

1. Wie mij 1,5 jaar geleden voor het laatst gezien heeft herkent me misschien niet zo op het eerste gezicht… ik ben sindsdien 30 kilo afgevallen.

2. Een paar keer per jaar ben ik een lang weekend kok voor ongeveer 15 gasten op de tjalk Zeelandia, het charterschip van Hennie en Miel, 2 vrienden van ons. Daarbij moet ik misschien meteen vermelden dat ik thuis nooit kook, maar dat Klaus dat voor ons gezin doet.

3. Ik heb 9 jaar voor de klas gestaan. Voornamelijk in het speciaal onderwijs. Naast leerkracht was ik ook remedial teacher en intern begeleider.

4. Ik ben gek op volksdansen en doe dat momenteel zelfs 3x per week, o.a. bij de demonstratiegroep Yduna in IJsbrechtum en wil zelf graag dansdocent worden.

5. In mijn leven ben ik al 17 keer verhuisd, waarvan ik samen met Klaus al in 9 verschillende woningen heb gewoond.

Nu nog 5 mensen zoeken die ik ken en kan tagen…. jee… wat bloggen er eigenlijk nog weinig mensen in mijn omgeving. Onze medewerkers gebruiken wel weblogs binnen het bedrijf om kennis uit te wisselen, maar die zijn niet openbaar.

Ik tik:

• Nina Spithost, schoonzus en werkzaam op de CHN
• Johan Sieswerda, statenlid / fractievoorzitter D66 Fryslân (en klant)
• Klaas-Wybo van der Hoek, vice-voorzitter CvB CHN (CHN is klant van ons. Veel van zijn collega’s kennen we daarom, maar Klaas-Wybo heb ik zelf nog niet persoonlijk ontmoet. Wordt tijd voor een ‘echte’ kennismaking)
• Gerrit Visser, is aan Frieske Fiersichten verbonden als weblogger. Hij houdt u de komende tijd op de hoogte over innovaties in het thema economie & zorg.
• Timo Vos, was vorig jaar stagiair bij ons en studeert momenteel af aan CMD (NHL)

Alweer een paar maanden geleden was ik voor een project veel thuis aan het werk. Het voordeel van het werken bij een Internet bedrijf is dat je overal kunt werken mits er maar een vlotte internet verbinding en ditto computer is. Het was een dinsdag en buiten was het normaal Nederlands najaarsweer: regen, wind en grijs. Lekker knus met de verwarming aan en m’n favoriete muziek op bezig met het aan elkaar breien van regeltjes code. Daar word ik namelijk voor betaald: ik ben programmeur (of software engineer zoals dat zo mooi heet). Op een gegeven moment ging ik naar beneden om even wat koffie te zetten en toevallig keek ik op de kalender. Schrik…!  Ik had een afspraak die morgen bij de tandarts om 08:15 uur en toen ik op de klok keek was het 10:25 uur. Oeps!

Wat doe je dan in zo’n geval? Nou ik heb maar m’n telefoon gepakt, de tandarts gebeld en ‘mea culpa’ gezegd en een afspraak voor een andere dag gemaakt, want een goed gebit is toch een heel bezit. Toch lastig voor beide partijen. Ik had die afspraak ergens in april al in mijn Outlook agenda (op kantoor) gezet. Maar vanwege thuiswerken nooit die agenda gezien laat staan een waarschuwing gehad.

Dit verhaal schiet me zo te binnen, omdat we bij IT-Works bezig zijn met het ontwikkelen van een nieuwe dienst: het aanbieden van SMS-jes (dus zeg maar een SMS-provider). Als ik die morgen of de vorige avond een SMS had gekregen die me herinnerde aan die afspraak was ik wel gegaan. Dus kun je oplossingen waar je over aan het nadenken bent ook direct op jezelf toepassen en dat is leuk.

Ik moet voor mijn werk veel met computers doen daarom kan ik meestal veilig afspraken of taken noteren in een programma. Niet iedereen heeft dezelfde affiniteit met computers en niet iedereen zit er 40 uur per week professioneel achter, maar de meeste mensen hebben tegenwoordig wel een mobiel en hebben die ook meestal bij zich. De doelgroep voor SMS-diensten is daarmee erg groot.

En die afspraak met de tandarts? 0 gaatjes en voor woensdag 15 maart 2007 heb ik weer een afspraak. Ditmaal aangeplakt op een briefje op mijn koelkast. Ik kan niet wachten tot de SMS-dienst er komt!