Petra Spithost

Werk en prive lopen soms naadloos in elkaar over, soms rollebollen ze door elkaar heen. Helemaal wanneer je je bedrijf aan huis hebt en je zoon van 9 zich zowel boven (prive) als beneden (werk) thuisvoelt. Dit keer daarom een blog over hoe dat in ons huishouden dan in zijn werk gaat:

Pim is nog aan het wisselen en er is vandaag weer een tand uitgekomen. Wat is het dan heerlijk om (ook al denk je te weten wieer iets onder je kussen legt) een beetje te willen blijven geloven in de tandenfee . Om het te bewijzen dat ze wel/niet bestaat schrijf je haar dan gewoon een brief. Maar…. je kunt dan natuurlijk ook een bericht terug verwachten. En dat gebeurde per e-mail: (more…)

Afgelopen weekend was ik weer even ‘kok’ op het schip van vrienden Hennie en Miel:  www.zeelandia-charters.nl. Al zo’n 10 jaar vaar ik met hen mee op het Wad. Dan ben ik als “stadsje” er even helemaal uit en geniet van de rust en ruimte op het Wad.

Ik had het genoegen met 5 Nederlandse, 1 Vlaamse en 5 Chinese kunstenaars en hun begeleiders kennis te maken. Zij participeren allen in het kunstuitwisseling project EAST-meets-WEST (www.seamanfoundation.nl).Twee culturen die elkaar op het schip ontmoeten, elkaars taal niet spreken, maar elkaar vinden in de kunst. Ook aan boord namelijk verwekt ieder zijn/haar indrukken en vertrouwt die toe aan het doek. Het ruim wisselde van leefruimte tot atelier en galerie. (more…)

Aan al onze relaties, persoonlijk en zakelijk, een heel gezellig, gelukkig en vooral gezond 2009 toegewenst!

Een matroesjka (ook wel baboesjka genoemd) is een beschilderd poppetje van hout, dat enkele malen opnieuw een kleinere versie ervan bevat. Matroesjka’s komen oorspronkelijk uit Rusland. De naam “matroesjka” is afkomstig van het Russische woord matrjosjka (матрёшка), dat het koosnaampje is van Matrjona, een boerinnennaam.

Het staat in dit geval dus zowel zakelijk als persoonlijk voor groei…, maar ook voor genieten van wat je allemaal ‘in huis’ hebt (zakelijk), maar ook persoonlijk: de kracht die in jezelf schuilt!

Ik spijbel even 5 minuten en heb als excuus dat ik deze blog schrijf. We hebben een heftige deadline vandaag en daar moet nog meer dan genoeg voor gebeuren (ook door mij). Maar ik heb gewoon even behoefte aan 5 minuten ‘rust’, dus doe ik iets anders… ik schrijf.

Gek is het toch dat ook wanneer je zelf ondernemer bent het voelt alsof je even spijbelt. Ben ik (als ex-juf) te streng voor mezelf? Valt op dit gebied wel mee hoor. Voel me gewoon verantwoordelijk voor het werk dat er ligt, voor het op tijd afronden van de opdracht. Gun mezelf aan de andere kant ook heel bewust dit moment om even tot rust te komen en even niet met de stress van de deadline bezig te zijn. Een kopje thee halen en daar van genieten zou hetzelfde effect gehad hebben.

We hebben denk ik allemaal wel eens de neiging de leuke, minder belangrijke, minder dringende zaken eerst af te handelen. Maar als je daarin blijft ‘hangen’ wordt het toch weer tijd om even streng tegen jezelf te zijn en de zaken weer op te pakken.

Op www.youtube.com staat een fantastisch filmpje over “uitstellen”. Die raad ik jullie erg aan! Ga hem zelf ook nog even bekijken en dan weer braaf aan het werk. .

Klik hier voor het filmpje >>

Afgelopen vrijdag was het zover. Samen met mijn zusje (die bij ons werkt als administratief medewerkster) hebben we een metamorfose ondergaan. Een goede kapper, buideltje met geld, kriebels en een hoop lef heeft ervoor gezorgd dat we nu allebei een compleet nieuwe look hebben.

Het is net als ondernemen: dromen, denken, durven, doen!!

Ben Tiggelaar schreef er een voor ondernemers vast wel bekend boek over (ISBN-10: 9027416052).

Je vindt op zijn site ook een test waarin je kunt kijken hoe goed je bent in veranderen. Doe de test >>

Ik moest na het aanpassen van mijn profielfoto wel even terugdenken aan de discussie op het forum van het KvKnetwerk.nl: “Je kapsel is onderdeel van je externe communicatie!” .

Geinspireerd door deze blog en/of de foto van mijn metamorfose? Dan kun je rustig het een en ander eens uitproberen met een foto van jezelf op: www.taaz.com.

Je kunt natuurlijk ook eerst even wat ‘marktonderzoek’ doen. Mijn zusje heeft gewoon deze bewerkte foto eerst als profielfoto op MSN gezet. Kreeg toen zulke leuke reacties dat het reden genoeg was om voor dat kapsel te kiezen in het echt.

En het is heerlijk voor je ego… want overal je profielfoto aanpassen geeft allemaal positieve (schrik)reacties. En de mensen die het niet mooi vinden plaatsen gewoon geen reactie.

De mooiste (en grootste schrik) reactie was nog wel die van een vriendin, die me in het echt met mijn nieuwe kapsel zag. Zij dacht dat mijn MSN-foto een bewerkte foto was. Hahahahahaha.

Hebben jullie wel eens gedroomd van iets leuks, moois en het ook daadwerkelijk gedaan??

De maand december komt er weer aan. Gezellig… die maand staat voor mij gelijk aan ‘de feestdagen’. De wintermaanden die maken dat je (ook op kantoor) wat vaker kaarsen of waxinelichtjes aansteekt, het vieren van Sinterklaas, de kerstdagen en Oud & Nieuw en mijn verjaardag (die ik al 6 jaar niet vier).

De maand december betekent hier op het bedrijf ook gezellig druk, maar dan met het afronden van projecten/websites. De meeste klanten vinden het heel prettig wanneer de site klaar is voor de kerstdagen. Daarmee bedoelen ze eigenlijk voor het versturen van de kerstkaarten. Dat betekent dus strakke planning en even flink doorpakken. Voordeel is dat het aanleveren van content door de klanten ook niet door ons aangemoedigd hoeft te worden, maar vaak al ’spontaan’ gebeurd. Eigenlijk vinden we werken onder een beetje druk ook wel prettig. Dat daagt jezelf weer even uit, je zoekt je eigen grenzen in je kunnen weer even op.

Als werkgever ben ik al weer aan het inventariseren wie rond Kerst en Oud & Nieuw vrije dagen op wil nemen en hoe het dus in de laatste week van het jaar zit met de bezetting. Twee jaar geleden vielen de feestdagen voor de werknemers ongunstig. Het waren bijna allemaal dagen in het weekend. Dit jaar is het alleen voor hen weer schipperen met hoeveel vrije dagen je op wilt nemen, omdat de verplichte feestdagen allemaal midden in de week vallen.

Van deze feestdagen is het me altijd wel duidelijk geweest wat nationale feestdagen waren en daarmee verplichte vrije dagen. Voor de rest van het jaar moet ik altijd even spieken in een documentje dat we een keer geschreven hebben. Tegenwoordig kun je ook deze informatie steeds eenvoudiger op het internet vinden (Wikipedia, feest- en gedenkdagen). Begin november maak ik als werkgever de vakantiedagenbalans al op. Kijken of er niet teveel vrije dagen ‘over’ blijven aan het eind van het jaar. Zo kwamen we er dit jaar achter dat een van onze parttimer ‘in het negatief’ stond qua vakantieuren. Dat hebben we nu in overleg nog mooi binnen dit jaar kunnen rechttrekken. De eerste op te nemen vakantiedagen voor het volgende jaar zijn ook al weer aangevraagd. Dat is mooi op tijd! .

De feestcommissie is hier in het bedrijf net afgeschaft. Leuke activiteiten onstaan ook spontaan wel en als werkgevers organiseren we 1x per jaar een teamuitje. We hebben een aantal jaren rond Kerst en Oud&Nieuw een receptie gehouden waar dan ook de aanhang en/of ouders van de medewerkers en stagiaires van harte welkom waren. Dit jaar is er weinig nieuwe aanwas en slaan we derhalve en keertje over. Ze mogen uiteraard altijd eens langskomen voor een bakje koffie en om kennis te maken. Even kijken waar vriend/vriendin/zoon/dochter werkt of stage loopt.

Jaren heb ik het ook nog voor elkaar gekregen om rond Sinterklaas te werken met lootjes, suprises en gedichten. De lootjes werden uiteraard digitaal getrokken: www.lootjestrekken.nl, waarmee je het goede doel Artsen zonder Grenzen steunt. De protesten werden echter steeds groter. Dit jaar heb ik het nog wel voorgesteld, maar me neergelegd bij het besluit het net als vorig jaar over te slaan. Vorig jaar heb ik toen wel een nieuwe traditie laten ontstaan. Jullie willen geen Sinterklaasfeest? Dan krijgen jullie ook geen kerstpakket! riep ik grappend. Natuurlijk grijpen wij echter de mogelijkheid aan om in deze maand onze waardering voor onze medewerkers te laten blijken, maar daar hebben we nu in een ander jasje gegoten.

Wie wel eens bij ons op de zaak is geweest kent de enorme kast met zo’n 250 laatjes in onze vergaderruimte/kantine (en na 5 uur eetkamer). In december krijgen 31 laadjes een nummer en daarmee wordt de kast omgetoverd in een levensgrote adventkalender. Dit keer niet gevuld met chocolaatje, maar met allemaal kleine cadeautjes. Soms cliche (de chocoladeletter kan natuurlijk niet ontbreken), soms verrassend (en dat houden we nog even zo). De andere laadjes worden versierd met kerstversiering, zodat het zeer feestelijke kast wordt. Ik besef me nu ik dit typ dat ik dus nog een halve week heb om 31×10=310 cadeautjes te kopen! Geloof dat ik vanmiddag maar even de stad in ga!

De cadeautjes voor de familie voor het Sinterklaas- en Kerstfeest koop ik traditiegetrouw ook pas op het laatste moment. En steeds vaker lekker gemakkelijk online. Volgens mij wordt mede hierdoor Sinterklaas weer populair, want de detailhandel ziet hier steeds vaker mogelijkheden en de online webshops lijken in deze periode als paddestoelen uit de grond te schieten. Een scheurkalender bij bol.com, een t-shirt bij thinkgeek.com, een reuzenganzenbord bij bartsmit.nl. Op hema.nl heb ik alvast een gezellige Pietenvlaai besteld, die ik 5 december kan komen afhalen.

Over de website van de Hema gesproken.. ik wil u de volgende, in mijn ogen fantastische, pagina niet onthouden: http://producten.hema.nl (vergeet niet het geluid aan te zetten en alvast een glimlach op uw gezicht te toveren).

Voor het rijmen en dichten gebruik ik het internet niet. Dat mag ik graag nog gewoon lekker ouderwets met een schrijfblok en een pennetje doen. Mocht u toch wat hulp kunnen gebruiken, dan is sinterklaasgedichten.nl misschien een goed begin.

Tijdens het schrijven van deze weblog komt Pim, onze zoon van 8, binnen. Hij gelooft niet meer in Sinterklaas, vindt het eigenlijk wel jammer dat hij niet meer kan genieten van dat sprookje met alle leuke spanning eromheen. Hij is wel nog even opgewonden als vroeger wanneer hij zijn schoentje bij de supermarkt mag zetten, maar probeert nu uit te vissen hoe de logistiek rond het Sinterklaas feest werkt. Hij ziet op mijn scherm een afbeelding van de Sint en vraagt heel zacht: “Gelooft iemand hier op kantoor nog in Sinterklaas?”

Bij ons op kantoor hebben we altijd veel plezier. Natuurlijk werken we hard, natuurlijk zijn we serieus met de projecten bezig, maar… we hebben ook plezier. Want een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!

Wist u dat…

• Een kind lacht gemiddeld 300 tot 400 keer per dag, volwassenen nog maar zo’n 10 tot 15 keer.
• Lachen zet maar liefst 15 gezichtsspieren in beweging. (Fronsen 40…)
• Door te lachen masseren je spieren zachtjes de organen. In de andere spieren is de spierspanning tijdens het lachen juist laag. Hierdoor krijgt u een ontspannen gevoel.
• Als u lacht haalt u dieper adem en uw bloeddruk en hartritme worden op elkaar afgestemd. Uw bloed stroomt sneller en transporteert zo meer voedingsstoffen en zuurstof naar uw hersenen.
• Tijdens het lachen komen in de hersenen endorfinen vrij. Deze hormonen geven een prettig gevoel, hebben pijnstillende eigenschappen en verminderen een teveel aan stresshormonen, zoals adrenaline en cortisol.
• Een lachsessie van 20 minuten brengt evenveel vitaliteit en welzijn als een step- of joggingsessie. En: zonder zweten!
• Lachen versterkt het immuunsysteem.
• Lachen bevordert de bloedsomloop en verlaagt de bloeddruk.

Klinkt helemaal fantastisch toch? Hoewel lachen gezond is, zijn er een paar gevallen bekend van mensen die zich doodgelachen hebben…

Ook in de msn/sms-taal vinden we een aantal emoticons en afkortingen die met lachen te maken hebben. Voor wie ze niet kent… draai je hoofd een kwartslag naar links en ontdek de gezichtjes:

= knipoog met een glimlach
= glimlach
= grote grijns
= sarcastisch lachje, de P is hierbij een tong
LOL = afkorting voor Laughing Out Loud

• Een medewerkster van de AH die via het omroepsysteem aankondigd dat de Aldi goedkoper is: http://www.vkmag.com/media/aldiisgoedkoper/
• Japanners die levende tetris spelen: http://nl.youtube.com/watch?v=0bK63uSTTNs
• Een baby met een wel zeer aanstekelijke lach: http://nl.youtube.com/watch?v=5P6UU6m3cqk
• Een verzameling van steengoede reclamecampagnes die zeker een glimlach op je gezicht toveren: http://www.hemmy.net/2006/10/15/creative-advertisements-around-the-world

En soms ook hebben we een hoop lol om de slakken die ons pand uit 1900 soms bezoeken, zoals je kunt lezen het volgende berichtje dat ik even gekopieerd heb uit ons interne nieuws:

“Wist u dat de huisslakken Sjaak en Jopie hier ’s nachts het alarm nog net niet laten afgaan (daarvoor bewegen zij zich te langzaam voort), maar dat zij nachtelijke races houden in de gang? Het slakkenspoor als bewijs achterlatend! De start en finish werd door Sonja aangegeven en door Petra gefotografeerd.”

So… keep smiling!

In mijn vrije tijd besteed ik vele uren aan mijn nieuwe hobby: www.geni.com. We hebben in dit programma de grootste genealogische familieboom ter wereld opgebouwd (al meer dan 17.000) en dat was reden voor journalist David Sarno om mij te interviewen voor een artikel dat vandaag gepubliceerd is. De LA Times is de 4e krant van Amerika. Heb David meer dan eens gesproken via Skype. Ideale manier om met elkaar te communiceren en een stuk goedkoper dan per telefoon!

Klik hier voor het artikel >>

Of lees het artikel hier in de weblog.

Petra Spithost of the Netherlands now has 16,860 members in her online family tree. One of them is Pim, her 7-year-old son. Another is St. Arnulf of Metz, an influential 6th century Frankish bishop (and, importantly, the patron saint of brewing). And a third is the reigning queen of Holland.

If the tree speaks true, Queen Beatrix is Spithost’s great-grandfather’s third cousin’s daughter-in-law’s grandfather’s 30th great-uncle’s 28th great-granddaughter. Not exactly a close relation, sure, but can you do any better?

Spithost, a 39-year-old Web developer who lives with her husband and children in the Dutch province of Friesland, is the creator and chief custodian of the largest family tree on Geni.com. Geni is a newfangled genealogy website that launched in January and has amassed more than 500,000 registered users and a grove of family trees that contains more than 6 million names.

“We’re trying to create a family tree of the whole world,” said Geni’s chief executive David Sacks, echoing the company’s motto: Everyone’s related.

Geni’s basic mechanism is simple: To get started, you create a profile for yourself including your name, region, date of birth and a photograph — just like a profile on MySpace or Facebook. Then, beginning with your immediate family, you fill in as much of your tree as you can. Inviting relatives to join in can help provide missing links.

The service therefore depends on a kind of chain-letter dynamic, with every user ideally contributing several more contributors. At this viral clip, a tree can sprout hundreds of names in no time, fueled by nothing but the bit each person knows about his or her corner of the family.

One of Geni’s quirks is that its family trees tend to grow sideways instead of vertically. You can blame all the dead people for that: Since they don’t have e-mail addresses, the slackers can’t pull their own weight, often leaving the past shrouded in mystery . And since we living folks are better at identifying living relatives, the trees get populated with a lot of live people.

But sideways-sprouting trees are not as interesting, since more of the links end up being by marriage rather than by blood. Once you get a few marriages away from your nuclear family — that is, over to the in-laws of in-laws’ in-laws — the term “relative” becomes a relative term indeed.

That’s when you need a self-proclaimed genealogy “addict” such as Spithost to start mining the databases, county registries, online encyclopedias and memories of the elderly for the names of the forgotten. She spends up to 20 hours a week building out her mega-tree, and there’s no end in sight. Spithost, who says she relishes the endless “puzzle” of tree expansion, has personally added 9,800 names and invited 143 relatives to join the project, several of whom went on to add thousands of names.

“It’s like creating a history book of your own,” she said via instant message. “How far can you go into the past? What did your family members do for a living? How many children did they have, how many stayed alive?”

Though collaborative family tree-building is likely the way of the future, what may be unprecedented about Geni is the way it harnesses the connective power of the Web to turn the family tree into a living family network, capable of bringing together members of a lineage that has spread across time and territory.

One such world tree is run by Victor Bello, a 25-year-old systems engineer from Van Nuys. Bello is the American-born son of an Italian father and a Venezuelan mother and has large extended families in both countries as well as in the U.S. Bello’s Geni tree has 1,132 members, but he’s directly related to 400 of them.

The actress Maria Bello, he found out, is no relation. But through Geni, Bello has been able to connect with relatives half a world away, including a large contingent in his ancestral town of Vibonati, Italy. “It’s awesome — I’ve met cousins I didn’t even know I had,” he said, navigating to a profile of a striking female second cousin, Anna Maria Bello. “She even called me and we talked on the phone.”

Did the almost-strangers have anything much to discuss?

“She’s my cousin,” he said, laughing. “You talk about everything!”

The Bellos take full advantage of Geni’s multimedia and interactive features. A built-in Google Map shows clusters of colored dots wherever on Earth a Bello relative is to be found. In the “Photos” section of the site, Bellos have posted more than 50 albums of digital pictures, visible to everyone in the tree. The “Calendar” lists hundreds of birthdays and anniversaries (“I’ll never miss one again,” said Bello), and the “Discussion” forum lets relatives weigh in on pressing familial issues — such as when’s a good date for the reunion?

Geni “does everything but make coffee,” gushed Bello. A moment later, he remembered a question he had for his wife. “What’s the name of the famous singer your brother’s related to?” he yelled to her.

To be sure, from Spithost’s relationship to the queen, to Bello’s wife’s brother’s relation to the famous singer, it seems everyone has at least one notable person in their family tree. Screenwriter Jay Lavender (“The Break-Up”), 32, said by phone that he hoped to build his Geni tree up enough to settle similar family lore.

His grandmother, he said, had repeatedly told him that his great-great-great-great-grandfather Hugh Barker was an ancestor of erstwhile “The Price Is Right” host Bob, making Lavender and Barker some sort of distant cousins.

“But you never know what’s chatter and what’s true,” he said.

A moment later, Bello’s wife remembered the name: Nana Caymmi of the legendary Caymmi family of Brazilian singers and songwriters. Bello looked up Nana’s profile on the Geni tree. Yep, turned out Nana was his brother-in-law’s father-in-law’s ex-wife. Free tickets?

david.sarno@latimes.com

Voor velen van u is de vakantieperiode aangebroken. Persoonlijk hoort voor mij bij een vakantie het lezen van een goed boek. In onze vakantieweek was ik nog niet aan een boek toegekomen, maar het toeval wil dat we tijdens een zelfgemaakte speurtocht met de kinderen door Leeuwarden een zwerfboek vonden! Op de kaft stond “Ik ben een zwerfboek. Mag ik mee? Ik zal heel lief zijn!”. Het boek zelf is te volgen op www.bookcrossing.com.

Bij IT-Works wordt druk gewerkt aan leuke projecten met boeken in digitale vorm. We kennen deze vorm wel al voor folders en catalogi, maar op deze wijze kunnen bijvoorbeeld ook historische bronnen voor een breed publiek beschikbaar gesteld worden. Dezelfde techniek gebruiken we ook in een project voor de zorg, hierbij gaat het om levensboeken van senioren.

Mijn laatst gelezen boek heb ik voorgelezen aan Pim: De Gebroeders Leeuwenhart van Astrid Lindgren. Een prachtig kinderboek.

Verder lees ik momenteel eigenlijk weinig boeken, maar meer artikelen op het internet, weblogs van collega’s en vrienden en digitale nieuwsbrieven. Daar heb ik mijn handen al vol aan. Toch handig dat ik een paar jaar een boek over Snellezen heb gelezen. Mijn leessnelheid is nu niet heel groot (daarvoor oefen ik het te weinig), maar de langzame lezer is verdwenen. Een paar regels hanteer ik nog altijd:

• Probeer alleen je ogen te laten lezen en ga de woorden niet verklanken (in je hoofd).
• Ga bij het lezen niet stapjes (1 of 2 woorden) terug, maar lees door. Je hersenen hebben de tekst namelijk echt wel al gelezen.
• Sla ’de’ en ‘het’ over. De tekst blijft (zeker voor je hersenen) ook dan nog prima te begrijpen.
• Laat een pen of vinger ‘meelezen’ langs de regels van links naar rechts of langs de kantlijn van boven naar beneden. Dat geeft houvast.

Het laatste boek dat ik las voor mijn werk was ‘Don’t make me think’ van Steve Krug. Een sterk visueel boek met eenheel  nuchtere, logische benadering van gebruikersvriendelijkheid van websites. Op zijn eigen website is een hoofdstuk van het boek te lezen.

Tot slot een digitale boektip: bezoek eens de website van Sonja Kruit, onze grafisch ontwerpster. Zij laat op haar website een greep uit haar boeksculpturen zien.

Iemand nog een leuke boekentip voor mij?

Als ICT-bedrijf maken we over het algemeen producten voor volwassenen. Een generatie met een grote diversiteit als het gaat om ICT kennis en het toepassen van ICT mogelijkheden. Maar in ons 10 jarig bestaan zien we wel dat er heel veel verandert is. Gaf ik 10 jaar geleden nog les is hoe je moest e-mailen en hoe je een e-mail kon beantwoorden is dat nu voor de meesten van ons gesneden koek. Toen al gaven we ook aan senioren les (mijn oudste klant was 84) en nu realiseren we ons dat leeftijd steeds minder een rol gaat spelen bij het ontstaan van die verschillen.

De volgende generatie komt er aan. Onze dochter van 13 en zoon van 7 zijn daar een mooi voorbeeld van. Hoe onze wereld er uit ziet over 10 jaar, wanneer zij (bijna) volwassen zijn is bijna niet te voorspellen. Wanneer we echter kijken naar hoe zij nu in het leven staan en met onze informatie en communicatiewereld omgaan hoeven we niet ver te gaan in onze fantasie.

Pim is 7 en speelt graag in de speeltuin voor huis, bouwt uitvindingen van lego, verzamelt spullen voor zijn natuurmuseum en kijkt tv. De computer is voor hem niet heel bijzonder. Er staan er genoeg in huis en hij zit er niet eens iedere dag achter, zelfs niet in zijn vakantie. Toch is het een kind van deze tijd…

Opa bewaart kleingeld voor Pim. Van dit zakgeld een oude Nokia van zijn zusje overgenomen. Daarmee sms-t hij met opa’s en oma’s (want bellen is te duur), speelt hij spelletjes in de auto en… gebruikt hij de stopwatch bij het tandenpoetsen om te zien wanneer de 3 minuten poetsen om zijn.

Laatst komt hij thuis uit school, gooit de tas in een hoek en vraagt of zijn opa er ook is. Ik kijk wat vreemd om me heen in de verder lege kamer, maar heb niet door wat hij met deze vraag eigenlijk bedoelde. Hij wil msn-en met Opa (69) en via msn  een spelletje met hem spelen. Natuurlijk doen ze dan allebei de webcam aan en praten met elkaar via de koptelefoon met microfoon. Handig zo’n digitale opa!

Op een dag is Klaus druk bezig met het eten en komt Pim mopperend voorbij. Hij zat lekker tv te kijken en de kinderzender Jetix gaat over naar Veronica. “Nou dan ga ik wel Jetix/VOD kijken”. Het blijkt dat ik weer niet snel genoeg met mijn tijd meega, want het duurt even voor ik door heb dat VOD Video on demand betekent en inhoudt dat hij tekenfilmpjes via de website van Jetix gaat bekijken. Hij kijkt me bijna smekend aan of dat op de laptop in de kamer mag, want dat is veel gezelliger. Wanneer ik even later meekijk is hij ‘van kanaal’ verandert. Hij heeft op You Tube de funny video’s gevonden. Zijn favoriete filmpje is dat van de funny cats.

Weer een tijdje later pakt hij zijn map vol met tekeningen. Hij gaat naar de website van Lilo & Stitch en tekent allerlei experimenten (vreemde wezens) na en verzint er dan zelf nog meer. Of ik ook lid wil worden van de experimenten-club. Dan mag ik namelijk ook experimenten verzinnen en tekenen. Ik sluit me graag bij zijn club aan. Ik heb zo’n vermoeden dat ook Opa binnenkort lid mag worden.