East meets West
Afgelopen weekend was ik weer even ‘kok’ op het schip van vrienden Hennie en Miel: www.zeelandia-charters.nl. Al zo’n 10 jaar vaar ik met hen mee op het Wad. Dan ben ik als “stadsje” er even helemaal uit en geniet van de rust en ruimte op het Wad.
Ik had het genoegen met 5 Nederlandse, 1 Vlaamse en 5 Chinese kunstenaars en hun begeleiders kennis te maken. Zij participeren allen in het kunstuitwisseling project EAST-meets-WEST (www.seamanfoundation.nl).Twee culturen die elkaar op het schip ontmoeten, elkaars taal niet spreken, maar elkaar vinden in de kunst. Ook aan boord namelijk verwekt ieder zijn/haar indrukken en vertrouwt die toe aan het doek. Het ruim wisselde van leefruimte tot atelier en galerie.
Bij thuiskomst ben ik het internet op gegaan om nog meer van hun werk te bekijken. Wat een bijzondere ervaring om 
eerst de mens achter de kunst te leren kennen en ze aan het werk te zien, om hen daarna te ‘herkennen’ in hun werk. Daarmee krijgt hun werk voor mij nog meer inhoud. Ga nu zeker voor 28 juni nog de expositie in Hoorn bekijken!
En wat is de wereld dan toch klein, want vanaf 1990 hebben we zelf een vijftal jaren met veel plezier in Hoorn gewoond. In die tijd danste ik in een demonstratiegroep internationale dans en heb ik met die groep 5 weken de Oost gezeten. Niet in China echter, maar in Japan. Japan kende een attractiepark “Holland Village” waar wij in tradiotioneel kostuum onze Hollandse dansseries dansten. En wat wil het toeval? Dat wij deze 5 weken 6 dagen per week dansten op een pleintje genaamd “Hoorn square”. In het haventje zaten daar midden in Japan net als in Hoorn hier ook de 3 scheepsjongens van de Bontekoe op een muurtje. In Japan keken ze alleen niet uit op de zee. Iets wat wij aan boord dit weekend wel gedaan heb!
De gasten aan boord (de Chinese gasten daarbij in het bijzonder) waren net als ik (nog steeds) erg onder de indruk van het droogvallen van het schip bij eb. Je stapt via een ladder van het schip af en loopt dan ineens op de bodem van de zee. Het water is in geen zandbanken of vaargeulen (alternatief voor velden en wegen) te bekennen.
De wind neemt ondertussen flink toe en we zijn blij dat we weer aan boord zijn wanneer de wind flink toeneemt. Niet wetend dat deze wind op het land aardig huis houdt. We zijn voor ons gevoel tijdelijk afgesloten van de rest van de (bewoonde) wereld, want onze mobiele telefoons hebben geen bereik en/of zijn al leeg.
Ondertussen zet ik daarom weer een grote ketel op het gas om een paar van de 30 potten thee en 27 potten koffie die ik dit weekend heb gezet klaar te maken. Voor de Chinese gasten kook ik water, zodat ze hun zelf meegebrachte Chinese thee kunnen drinken. Met dit weer smaakt zo’n warm bakje iedereen goed!
Op de terugweg pakken we onze spullen weer in, genieten nog eenmaal van het uitzicht en twitter ik ondertussen foto’s van de terugreis naar Lauwersoog. Met name onze Chinese gasten hebben dit weekend heel wat foto’s gemaakt. Ben benieuwd of ik daar ook nog een aantal van te zien krijg (online). We hebben in ieder geval al e-mailadressen uitgewisseld en ik heb met de tolk al contact gelegd op facebook.
East meets West…. en het internet maakt dat we eenvoudig met elkaar in contact kunnen blijven!
Profiel van Petra Spithost | Maak je eigen badge
Tags: China, digitaal netwerken, facebook, Persoonlijk, Petra, vakantie, Zeelandia
December 17th, 2009 at 23:09
[...] De laatste keer aan boord was dit voorjaar toen we met Chinese gasten gevaren hebben. Een tocht waar ik zelfs een blog over schrijf: East meets West. [...]