Petra Spithost

Dus… jullie huis/pand staat te koop?! Stoppen jullie dan ook met het bedrijf? Dat zijn vragen die ons momenteel met regelmaat gesteld worden. En het antwoord?

Ja, ons huis/pand staat te koop (www.huistekoopinleeuwarden.COM) en NEE… we stoppen niet met het bedrijf.

Maar waarom verkopen jullie je huis dan? Nou… we wonen er nu met zijn drietjes in. Dochter Nikki is toegelaten aan de dansacademie in Tilburg en woont daar op zichzelf. Het huis wordt voor ons drietjes eigenlijk gewoon wat te groot. Een mooi moment om een van onze dromen te verwezenlijken:

We willen op een (varend) schip gaan wonen!

We genieten nu al van de voorbereidingen. Op internet zoeken naar schepen die te koop staan. Van luxe motorschepen (voorheen vrachtschepen) tot steilstevens, van aken tot tjalken… ze komen allemaal voorbij. We breiden onze kennis over schepen en varen in korte tijd enorm uit.

Klaus is druk aan het studeren voor het behalen van het klein vaarbewijs en het groot vaarbewijs pleziervaart. Ik lees vooralsnog alleen de bijbehorende boeken. Klaus heeft in oktober een workshop dieselmotorentechniek (voor schepen) gedaan. Voor hem het ophalen van kennis die hij ‘ooit’ op de Hogere Landbouwschool had opgedaan.

En waar willen jullie gaan liggen dan?
We willen het liefst in Leeuwarden liggen. We wonen en werken hier met plezier en hebben hier onze families in de buurt. Hoewel we Nederland al van verschillende kanten hebben leren kennen bevalt wonen in Friesland, Leeuwarden en de Oranjewijk in het bijzonder, ons prima. Het verkrijgen van een ligplaats is echter zo eenvoudig nog niet. In de meeste steden koop je met het schip ook de ligplaats. In Leeuwarden zijn deze twee niet aan elkaar gekoppeld. De wachtlijst voor een ligplaats is daarmee redelijk dynamisch en de wachttijd zou met een beetje geluk ergens tussen een jaar en anderhalf jaar zijn. Gelukkig is er in Leeuwarden de mogelijkheid om op de wachtlijst te komen voor een ligplaatsvergunning ook zonder schip. We hebben ons daarom meteen maar ingeschreven voor de wachtlijst. In de tussentijd kunnen wij op ons gemak om ons heen kijken naar een schip.

Maar een varend schip?
We willen inderdaad heel graag een varend schip. Natuurlijk met een vaste ligplaats, maar met de mogelijkheid om in de zomer op een andere locatie te gaan liggen of al varend Nederland te verkennen. Dus geen woonark voor ons.

Voor ons dus spannende tijden… eerst ons huis verkopen en dan varend verder!

(tekst: persbericht)

IT Works in Leeuwarden in finale met beste praktijkopleider

Wie wordt in 2010 de beste praktijkopleider? Voor de derde keer organiseert Kenniscentrum ECABO de verkiezing van de beste praktijkopleider in haar sectoren, de economisch/administratieve, ICT- en veiligheidsberoepen. Petra Spithost van IT Works in Leeuwarden is een van de finalisten die door een vakjury is geselecteerd uit de genomineerde praktijkopleiders. Op 14 oktober wordt de winnaar bekend gemaakt. Deze ontvangt een bedrag van 2.500 euro, te besteden aan een maatschappelijk relevant onderwijsproject, én dingt mee in de landelijke verkiezing van Praktijkopleider van het Jaar.

Oordeel vakjury

In totaal waren 54 praktijkopleiders genomineerd door onder meer leerlingen, scholen en bedrijven. De andere finalisten zijn Els Driessen van de Gemeente Amsterdam Bestuursdienst, Nathalie Vielvoye van ND Security uit Maasluis en Fenna Teuben van Parmentier Oass Advocaten in Haarlem.

De vakjury, vertegenwoordigers uit onderwijs en bedrijfsleven, was te spreken over de kwaliteit en de verscheidenheid van de inzendingen. Bedrijven in alle mogelijke sectoren en van uiteenlopende omvang hebben oog voor het opleiden van hun medewerkers van de toekomst, zo komt duidelijk naar voren.

Op de werkvloer lopen betrokken praktijkopleiders die hun kennis vol enthousiasme overdragen aan mbo-leerlingen. Leren in de praktijk krijgt ook steeds meer nadruk in het beroepsonderwijs, en veel leerbedrijven nemen hun aandeel in de opleiding zeer serieus. De finalisten onderscheiden zich omdat ze prima opleiders zijn die leerlingen veel mogelijkheden en ondersteuning bieden. Hun contacten met de scholen zijn vaak hecht. Ze staan altijd open voor bijvoorbeeld gastlessen of bedrijfsbezoeken en denken volop mee over het onderwijs.

Beste van Nederland

Het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en Colo, de vereniging van samenwerkende kenniscentra organiseren jaarlijks de verkiezing ‘Leerbedrijf en Praktijkopleider van het Jaar’. Aan deze verkiezing doen alle zeventien kenniscentra beroepsonderwijs bedrijfsleven mee. De winnaars van ECABO dingen mee naar deze landelijke prijs.

Over ECABO

ECABO is het kenniscentrum voor de economisch-administratieve, ICT- en veiligheidsberoepen en verbindt beroepsonderwijs en bedrijfsleven. Ze doet dit met producten en diensten gericht op praktijkleren, competentiegericht beroepsonderwijs en examinering voor vmbo, mbo, hbo en particuliere opleiders. Meer informatie vindt u op www.ecabo.nl.

IT-Works sponsort www.10voorhaiti.nl

Maak met je mobiel of digitale camera een foto van jezelf en van iedereen in je omgeving met 10 vingers in de lucht. De mensen op de foto beloven daarmee binnen 24 uur 10 euro over te maken naar giro 555 voor de nabestaanden van de aardbeving in Haïti.

Mail de foto naar info@10voorhaiti.nl (kan ook per MMS) en hij is meteen op deze site te zien. Zet bij de foto bijvoorbeeld Henk voor Haiti! Zo kan iedereen met een camera of fotomobieltje een steentje bijdragen.

Zo simpel is het!

Website: www.10voorhaiti.nl

De medewerkers zelf steunen dit sympathieke project van initiatiefnemer Peter de Ruiter ook:

Sneeuw
De sneeuw houdt me vandaag de hele dag bezig. Komt iedereen op school en kantoor en weer veilig thuis? Maar mijn gedachten gaan vandaag ook naar Hennie en Miel, vrienden van me die ik 11 jaar geleden als klant leer kennen via Rob Verbeek. Een vriend van ons die ook aan de bakermat van ons bedrijf stond.

1998
Het is maart 1998 en ik krijg een wat apart telefoontje. Hennie belt me.. ze wil graag computerles. Maar dan wel dezelfde week nog… en bij haar aan boord. En zo gezegd zo gedaan. Hennie heeft zelfs een laptop en de cursus ‘Word 97 aan boord’ is een feit. Niet alleen Hennie, maar ook Cees van der Boom, een vriend van Hennie en Miel, volgt de cursus.

Betoverend Wad
We hebben meteen een klik en in het jaar daarop gaan we met het gezin mee aan boord van de Zeelandia. Een tjalk waar ze op dat moment al 17 jaar samen met Miel met gasten op vaart. De Zeelandia en het Wad betoveren me en in de jaren daarna ga ik nog regelmatig mee: met ons gezin en met ons personeel.

Kokkie
Echter niet alleen als gast, maar al zo’n 10 jaar ook als kok. Een kok die het menu niet bepaalt, maar wel kan roeren, delegeren en koffie zetten. De mooiste weekenden zijn die naar Rottumeroog. Het ‘verboden’ eiland waar je alleen op komt met een vergunning en onder begeleiding van boswachter van Staatsbosbeheer. Je bereikt het eiland na een wadwandeling van een half uur. Een eiland dat zelf ook ‘wandelend’ is!

East meets West
De laatste keer aan boord als kok is dit voorjaar wanneer we met Chinese gasten varen. Zij zijn net als Hennie kunstenaar (www.henniedeboer.nl) en vertrouwen hun indrukken toe aan het papier en linnen. Het schip verandert in een atelier. Een tocht waar ik zelfs een blog over schrijf: East meets West.

Een van de eerste websites
Voor de Zeelandia maakten we in 1998 een van de eerste websites van IT-Works (www.zeelandia-charters.nl). Daarna steken we deze een aantal keren nog in een nieuw jasje gestoken en krijgen we Hennie tijdens de reizen op het Wad zelfs aan het twitteren… een boordblog zullen we maar zeggen.

De website gaat echter vanaf 31 december offline…

Het schip is verkocht. Hennie en Miel zullen na 28 jaar niet meer met gasten varen en ik ga niet meer mee als ‘kokkie’. Voor ons betekent dat ook dat de Zeelandia letterlijk uit het zicht verdwijnt. In 1998 kopen we namelijk ons pand aan de Oranje Nassaustraat met in de winter uitzicht op de Zeelandia die in Leeuwarden haar winterligplaats aan de Emmakade heeft.

Afscheid
Het is ook aan de Emmakade dat ik in november voor de gasten de laatste potten koffie en thee zet tijdens het afscheidsweekend en is het waar ik op woensdagochtend 16 december nog het laatste ontbijt samen met ze nuttig aan boord van de Zeelandia. Ik kijk nog even rond in het vooronder (mijn slaapplekje als kok), het ruim en de roef wat ‘s zomers hun ‘huisje’ op het water was. Met een brok in de keel stap ik van boord en zwaai ze met een rode zakdoek en een glimlach uit. Het gaat een koude tocht worden.

Foto’s: Petra Spithost

Memorabele tocht
De tocht zal voor hun ook een memorabele zijn. Het is niet alleen een koude tocht… het gaat zelfs sneeuwen… en flink ook. Met de mobiele telefoon houden we contact. Midden op het Lauwersmeer belt ze me op. Het sneeuwt, alles is grijs en de boeien zijn besneeuwd. Het navigatiesysteem valt vanwege het weer regelmatig uit. Gelukkig kunnen ze met hun ervaring ook zonder al deze moderne middelen Lauwersoog bereiken. De digitale camera aan boord levert prachtige beelden op.

Foto’s: Hennie de Boer

Hennie rijdt met Annemarie, de nieuwe eigenares, vanuit Lauwersoog (in 2 lange) uren en door een prachtig besneeuwd landschap naar Leeuwarden terug om haar auto op te halen. Terwijl zij haar auto sneeuwvrij maakt leeg ik de SD-kaartjes uit hun camera’s en plaats de foto’s op de site van de Zeelandia.

Foto’s: Annemarie van Garderen

Hoofdstuk afgesloten
Het zullen de laatste handelingen zijn die we voor de website doen. Hennie en Miel genieten nog van een weekje op de Zeelandia in Lauwersoog.

Voor hen en voor ons is daarna een hoofdstuk afgesloten!

p.s. Annemarie van Garderen is de nieuwe eigenaar van het schip, dat in 2010 De Groene Eenvoud gaat heten. Wij wensen haar veel succes en plezier met het schip. Voor haar begint een nieuw hoofdstuk!
p.p.s Hennie en Miel blijven gezellig in hun schip de Vitalis (een tjalk zonder motor) aan de Emmakade liggen.

Wanneer je naar buiten kijkt… de sneeuw met dikke vlokken naar beneden komt en alles al met een dikke laag sneeuw bedekt is… dan ben je blij dat je in 13 treden op je werk bent. Je ‘moet’ dan wel foto’s maken. Van werken komt even weinig.

IT-Works werkt vandaag sowieso met 2 man (onze stagiaires) minder… de bussen rijden niet. Helaas missen ze de Kerstlunch. Hoe toepasselijk dat we vandaag een ‘witte Kerst’ hebben. In de pauze kunnen we ons niet bedwingen: sneeuwpop, sneeuwballen en daarna warme chocolademelk met slagroom.

De sneeuwschep is ‘zoek’, het strooizout van vorig jaar op… dus eerst maar door de sneeuw en zorgen dat we die weer in huis hebben. Hoewel ik weinig bezoekers bij IT-Works verwacht anders dan het personeel. Maar goed… willen toch ook niet dat die hun benen breken.

En verder zijn er vandaag alleen maar afgelastingen. Vanmiddag dus nog maar lekker de sneeuw in met de kids en vanavond een avondje ontspannen voor de buis. Ook wel eens lekker voor de verandering. Genieten dan vanuit ons raam van het uitzicht. Boven de zaak wonen is zo slecht nog niet!

IT-Works eo in de sneeuw (17-12-2009) on PhotoPeach

Kom binnen… zin in een bakje koffie of thee? Dat is op kantoor toch vaak een van de eerste vragen die ik klanten en relaties stel wanneer ze bij ons langs komen. Koffie? Dan heb je keus: expresso, cappuccino, wiener melange, latte macchiato, expresschoc … of gewoon koffie? 

We hebben zo’n handig apparaat met vriesdroogkoffie. Deze is destijds in overleg met het team (koffieproefdagen) uitgezocht. Voor ‘gewoon’ koffie nemen we echter liever de Senseo die ernaast staat.

En dat is nu tijdelijk even ‘feest’. De oude Senseo ging kapot en dus kwam er een nieuwe mét melkreservoir. Voor je een kopje Latte Macchiato hebt gemaakt moet je echter al wel wakker zijn. Het gebeurt me anders wel dat ik alles goed ingesteld heb, maar de coffeepad vergeet.

Kan me nog de 1e Senseo reclame herinneren. Dacht toen echt dat dit wel de meest vreemde ‘uitvinding’ ooit was, wat toch geen kans van slagen had bij die nuchtere Hollanders. Niets bleek minder waar. Sta sindsdien beslist meer open voor nieuwe ontwikkelingen (offline en online).

Volgens de Senseo-site is koffie ook heel gezond. Ik geloof het direct… maar ben tocht maar overgegaan op decafe. Daar wordt ik toch iets minderder ‘springerig’ van.

De koffiekopjes zijn hier weer een verhaal apart. Hebben we voor de bezoekers leuke gekleurde mokken die in RTL Ontbijtnieuws niet zouden misstaan, zo groeit het aantal ‘eigen’ mokken voor het personeel ook langzamerhand. Mijn favoriet? Mijn matroesjka-mokje!

Ga nog maar even een bakje (welke zal ik kiezen?) halen… vind dat ik dat verdiend heb!

Het is december… buiten is het ‘s morgens nog donker wanneer het personeel binnenkomt. Drinken we gezellig eerst een bak koffie en doen op ons bureau een waxinelichtje aan.

Bij nood: 0112
Als werkgever voel ik me dan altijd verplicht om weer even extra te melden waar de branddeken ligt en de brandblusser hangt, gewoon als  ‘reminder’.  Toen ze hier zijn komen werken en toen hun stage begon hebben ze allemaal van mij ook onze interne flyer gekregen over:  Wat te doen bij brand. “De brandweer bellen” is dan een heel belangrijke natuurlijk. Maar daar wij gebruik maken van een telefooncentrale en we eerste een ‘nul’ moeten draaien hebben we op iedere telefoon een stickertje ‘BIJ NOOD: 0112′ geplakt. We gaan er maar van uit dat je niet meer helemaal rationeel denkt wanneer er daadwerkelijk brand uit breekt.

Noodgegevens
Van de nieuwe stagiaires vragen we ook altijd noodgegevens. Wie kunnen we bellen wanneer er onverhoopt iets gebeurd. We plaatsen deze informatie weer in onze interne Wiki. In deze Wiki vind je alle informatie over wat te doen bij brand, ongevallen, ziekte etc. Klaus en ik hebben allebei ons diploma Bedrijfshulpverlening gehaald. Prettig idee dat we kunnen reanimeren, weten wat we moeten doen in noodgevallen.

ICE
Aanleiding om hier weer eens over te bloggen echter was een berichtje wat ik tegenkwam over het instellen van je ICE in je mobieltje. ICE staat voor ‘In Case of Emergency”.

Je kunt deze afkorting gebruiken om telefoonnummers (en adressen) in het telefoonboek van je telefoontoestel te zetten die hulpverleners direct kunnen bellen als de eigenaar in een ongeluk betrokken raakt. Daarmee kan men voorkomen dat hulpverleners kostbare tijd verliezen met het zoeken met wie er contact moet worden opgenomen indien iemand ernstig gewond is en er niet met het slachtoffer gecommuniceerd kan worden.

Als iemand wil dat er meerdere personen gecontacteerd worden, kunnen zij meerdere ICE-nummers in hun toestel zetten. Daarvoor kunnen codes als 1-ICE, 2-ICE, 3-ICE gebruikt worden.

Heb het zelf meteen maar even in mijn telefoon gezet… nou ja… bij mijn Plaxo-adresboek om precies te zijn die weer ‘synct’ met de contactgegevens op mijn ‘telefoon’.

Het is niet zo moeilijk mij uit te dagen… het woordje ‘bluf’ doet het niet altijd, maar ik kan erg geïnspireerd worden door anderen! In dit geval gaat het om een opgeruimd bureau.

Op Twitter toont @smelles (Melle Kloosterman) zijn lege bureau… en vrijwel direct besluit ik dat het tijd wordt in de chaos op mijn bureau orde te scheppen. Als bewijslast stuur ik via Twitter een ‘before’ en een ‘after’ foto en ben #trots op het resultaat en het compliment dat ik als beloning krijg.

Clean Desk Policy noemt Melle het, iets wat ze bij hem op kantoor hanteren. Er zijn professionals die je kunnen leren om je bureau op te ruimen. Ik geloof dat het fenomeen populairder is dan ik dacht. Google heeft zelfs een zoekresultaat van meer dan (circa) 9.000.000 op dit begrip! En wanneer ik dan lees dat er een aangekondigde controle komt zie ik heel grappige beelden voor me van mensen die ineens aan het opruimen slaan.

Wij hanteren de ‘policy’ nog niet en eigenlijk is het dan heel leuk om te zien hoe iemand ‘past bij‘ zijn/haar bureau. Hoe de persoon werkt, waar de persoon valkuilen ervaart in zijn timemanagement. Wanneer iemand er persoonlijk geen hinder van ondervindt en ook in zijn werk goed functioneert, is het dan de moeite waard om toch dat bureau opgeruimd te krijgen/houden?

Ik zit met 2 collega’s aan een ‘eiland’ en 1 ervan heb ik geloof ik al ‘aangestoken’. Zijn bureau is opgeruimder. De vraag is natuurlijk… houden we het ook vol? Op Twitter heb ik @smelles beloofd met regelmaat een foto van mijn nog steeds opgeruimde bureau te sturen. Er wordt vaak gezegd dat het inslijpen van een gewoonte één maand duurt. Ik moet dus nog even volhouden!

Vandaag was weer zo’n dagje… er stond een deadline. Twee weken geleden zat ik nog in gesprek bij een klant van ons die hun eerste website door ons heeft laten maken in 2003. Die was dus toe aan vernieuwing. Dan ben ik aangenaam verrast dat ze weer bij ons terug komen.

Een standaard vraag aan het eind van zo’n offertegesprek is dan of de klant zelf ook een deadline in gedachten heeft om een bepaalde reden. Ja dus… binnen 2 weken graag, omdat ze dan open dag hielden met hun bedrijf.

Ik beloof dan dat ik mijn best ga doen en bedenk onderweg terug naar kantoor hoe ik het nieuws aan de medewerkers ga brengen. De projectmanager die het ‘ergens’ in moet plannen, de grafisch ontwerper die van alles ‘uit zijn handen moet laten vallen’ en de programmeur die het ‘even’ moet realiseren.

Maar wat is het dan leuk (!) om in korte tijd met zijn allen zo’n prestatie neer te zetten. Ineens kunnen lijntjes heel kort zijn, het contact met de klant tijdens het project intensief en de druk medewerkers tot grote prestaties brengen. Ik ben trots, want het is gelukt! De site is online. Maar ik moet toegeven dat ik blij ben dat we niet altijd onder zo’n tijdsdruk hoeven te werken.

Fantastisch filmpje over deadlines:

En misschien nog leuker: The making of…

Weer een nieuwe ‘pareltje’ op het internet ontdekt: www.pearltrees.com.

Wat is Pearltrees?

Pearltrees is nieuwe, visuele manier om informatie op het internet te ordenen en de verschillende interessegebieden met elkaar te delen.

De basis ligt hem dus in het verzamelen en ordenen van je favoriete websites of webpagina’s. Iets wat we kennen als ‘favorieten’ of ‘bookmarks’ in onze browser waar we mapjes gebruiken om ze te ordenen. Ook online kun je je favorieten al verzamelen en delen op sites als www.delicious.com.

Wat maakt Pearltrees dan zo bijzonder?

Pearltrees is een geheel nieuwe manier van visualiseren van de informatie. Linkjes worden als ‘parels’ weergegeven en geordend en met elkaar verbonden in een grotere ‘parel’, een ‘Pearltree’. Een Pearltree geeft dus een voor jou logisch thema of interessegebied weer.

Sterk aan Pearltrees is ook dat je kunt lezen wat anderen van de websites of pagina’s vinden en wat hun favorieten zijn. Pearls kun je dus delen en ook aan je eigen pearltree toevoegen. Heb je een interessante Pearltree opgezet? Dan kun je hem delen via bijv. e-mail of Twitter als linkje, maar ook ‘embedden’ op je weblog, website, Facebook etc.

Proberen

Je aanmelden voor Pearltrees is erg eenvoudig, maar het werken met de Pearls zal even wennen zijn. Het kost natuurlijk tijd om al je favorieten in Pearltrees te plaatsen, maar dat is het meer dan waard. Je kunt mij vinden op:

www.pearltrees.nl/spitje/

Enthousiast

Ben er zelf in ieder geval helemaal enthousiast over.  Dat komt mede door de manier van weergeven, de intuitieve gebruikersinterface, de mogelijkheid om de Pearls te delen en zo zelf ook nieuwe websites te ontdekken. Ik krijg bij het gebruik een beetje dezelfde kriebels als ik 2,5 jaar geleden had toen ik Twitter ontdekte. Ben dus heel benieuwd of het net zo succesvol gaat worden!

Introductiefilmpje over Pearltrees: